Ula

İnsan çekildiğinde geride bıraktıkları kaybolmaz. Nesneler, atıklar, izler peyzajda kalır; suya, toprağa, bitkilere karışır. Bir noktadan sonra neyin oraya ait olduğu, neyin sonradan geldiği belirsizleşir.

​

Doğa hiçbirini reddetmedi. Her biri, diğerinin maddesine karıştı.​ Fotoğraf da nasibini aldı. Bildiğimiz dünyadan fazlaydı.

​

Belki de kaybolan doğa değildi, ona dair eski bir düşünceydi.